Do dzisiejszego wpisu zainspirowała mnie historia wyczytana w „Kocie story”, a związana z latarnią na Stephens Island, kotem latarnika i miejscową populacją ptaka łazika. Fragment rozdziału „Polowanie na wróbla” pochodzi z „Kocie story” Katarzyny Burdy (wyd. Zwierciadło, 2023)
Stephens Island znajduje się na najbardziej wysuniętym na północ krańcu Marlborough Sounds na Wyspie Południowej Nowej Zelandii. Poniżej widok satelitary z Google Maps z lokalizacją latarni.
Poniżej wizerunek łazika – obie ilustracje z wikipedia.org
Poniżej archiwalne zdjęcia latarni, latarników z żonami – lata 30-te XX wieku (na rękach jednego z nich tuatara – gad występujący tylko w Nowej Zelandii) oraz widok z wieży latarni z lat 60-tych XX wieku, fotografie z nowozelandziej strony National Library
Poniżej kilka informacji o tej latarni:
– zbudowana w 1894 roku
– wysokość wieży 15 m
– wysokość światła 183 m n.p.m.
– żeliwna wieża malowana na biało
– to najwyżej położone światło latarni Nowej Zelandii
– maoryska nazwa wyspy to Takapourewa
– niedostępna dla turystów
– wieża zamknięta – latarnia znajduje się na terenie rezerwatu
– terenem opiekuje się Rezerwat Przyrody Stephens Island
Aktualny wygląd latarni, fot. ze strony www.maritimenz.govt.nz
